Als de muren van de Wijkwinkel konden praten

Home/Actueel/Als de muren van de Wijkwinkel konden praten

33  jaren van trouwe dienst, 33 jaar verhalen die aan een luisterend oor zijn toevertrouwd. De muren die alles hoorden maar ook de mensen die deze verhalen nooit en te nimmer zouden doorvertellen. Alle verdrietige verhalen, alle leuke verhalen, alle lachbuien en alle huilbuien en alle acties die daar hun eerste vormen kregen.  Alle tranen op de tafels in diverse ruimtes, waren die zorgvuldig bewaard dan had men er aardig wat emmers mee kunnen vullen. Alle hulpverleners hartelijk dank, sommigen hebben er ook 33 jaar elke week hun spreekuur gehouden. Alle gastvrouwen/ heren en alle vrijwilligers die er in die 33 jaar zijn geweest, hartelijk dank.  De laatste gastvrouw draaide een week geleden voor de laatste keer de deur achter zich dicht. Nog 2 dagen en dan is de Wijkwinkel definitief verleden tijd.  De buitengevel wordt eindelijk opgeknapt en de jarenlange lekkage in een spreekkamer nu ook eens verholpen. Inboedel verdwijnt langzaam naar een nieuwe bestemming, spullen die 33 jaar daar zijn geweest worden gered van de vuilcontainer tot er ergens een archief kan worden aangelegd.

De deur van de Wijkwinkel wordt definitief op 16 juni gesloten waarna er intern waarschijnlijk een grote verbouwing zal plaatsvinden, misschien worden al die muren die alles hoorde nu ook afgebroken waardoor alle verhalen, alle tranen, alle lachbuien en alle geheimen van mensen voorgoed in puin veranderen.

Nog even voordat er een bordje te koop op komt te staan, weer een leegstaande winkel aan een weg met nog veel meer leegstaande winkels.

EX it

Door |woensdag, 13 juni 2012 |Categorieën: Actueel|2 Reacties

2 Reacties

  1. Myra 14 juni 2012 om 05:44- Antwoorden

    Maar laat de verhalen rondgaan en houdt de oren voor en ander open.
    Tot koffie!
    Myra

  2. Michiel 15 juni 2012 om 10:17- Antwoorden

    Geen wijkvoorziening in de stad waarmee bewoners zich zo verbonden voelden als de wijkwinkel. Inderdaad 33 jaar lang werd daar lief en leed gedeeld, mensen die er werkten waren geen welzijnswerker of iets dergelijks maar ‘mensen van de wijkwinkel’. Een paar jaar geleden werd er een andere naam aan de wijkwinkel gegeven, ‘wijkinformatiepunt’ – dat werkte niet het bleef gewoon wijkwinkel. De laatste jaren werd het wel wat minder en kreeg de winkel niet de kans weer op niveau te komen. De gastvrouw die vorige week voor het laatst de deur achter zich dichttrok was 33 jaar geleden een van de eerste gastvrouwen. Laten we hopen dat hier het verhaal niet stopt maar dat de wijkwinkel over niet al te lange tijd op een andere plek wordt voortgezet.

Geef een reactie