Autocoureurs/ schilderwerk en modellen op de “catwalk” B.A.S. maakt het weer.

Home/Actueel/Autocoureurs/ schilderwerk en modellen op de “catwalk” B.A.S. maakt het weer.

Speeltuin Soesterkwartier, is voor de tweede zondag in deze vakantie weer het werkterrein van B.A.S. ( Buurtkerk Activiteiten Soesterkwartier) . Een enthousiaste ploeg vrijwilligers die zich onder meer bezig houden met de organisatie van activiteiten voor de jeugd deze vakantie. 4 zondagmiddagen zijn ingepland en heden 6 augustus 2017 was de tweede middag.

Op het programma was vermeld, auto’s maken van hout met een elastieken aandrijving. Het maken van een schilderijtje. Een “make-over” met haarvlechten en make up. Een soort schoonheidsbehandeling in de notendop.

Een pauze was ook ingelast, met koek/cake en limonade.

Na de pauze  stond een autorace geprogrammeerd, konden er armbandjes gemaakt worden en werden  de “modellen”  vereeuwigd op de catwalk en in een fotosessie. Na nog een kleine pauze was er een vervolg op de theatervoorstelling van vorige week.

Aldus de papierenversie van het programma. Het zou een drukke middag worden. Veel kinderen en ouders waren naar de speeltuin gekomen, waar wegwijzers aangaven waar het allemaal ging gebeuren. De lange tafel met make Up  en allerlei oogschaduw en lippenstift zaken, werd al snel druk bezocht. Het haarvlechten was wel bij uitstek de plek om te zijn. er was zelfs een wachtrij even. De vrijwillige kapsters hadden het er maar druk mee om dan maar gelijk als Visagiste aan de slag te gaan om de zeer jonge modellen te voorzien van de nodige “schaduw”kleuren.

Aan de andere zijde, was het meer “mannen”werk. Daar werd getimmerd/ gelijmd/ geschroefd. Het aanwezige materiaal was dusdanig voorbereid dat er een soort bouwpakket voorhanden was, waaruit je een eigen bolide kon maken. Hierbij dan wel denkend aan het schaal model, want het was zeer verfijnd werk. De truc die uitgevonden moest worden was, om jouw voertuig zelfstandig te laten rijden, zonder een krachtbron van buitenaf. Met wat hulp van de aanwezige b.a.s. ingenieurs werd het duidelijk dat je met een stuk elastiek een soort veer mechanisme kon maken. Zoals je een horloge opwind, nu dan de wielen van het voertuig.

De aankleding en uitmonstering was geheel voor eigen creatieve geesten. Er werden veel auto’s gebouwd en ook de meiden lieten zich niet onbetuigd. Hetgeen weer de reactie teweeg bracht dat ook sommige heren met oogschaduw op liepen.

Een andere lange tafel was echt het knutsel gebied. Hier werden, ook al vooraf gemaakt vormen, voorzien van de verschillende regenboog kleuren. Het schilder en knutsel werk werd met kennelijke nauwkeurigheid uitgevoerd. Met fijne penselen werden de accenten aangebracht. Vast staat dat er menig “kunstwerk”werd vervaardigd..

En dan werd het tijd voor “prime time”. Bij gebrek aan de rode loper,werden de contouren van de catwalk met stoepkrijt uitgezet en konden de individualisten zich presenteren. Al dan niet alleen of groepsgewijs “schreden”de dames voor het publiek langs. Luid applaus werd hun deel. Het draaien naar de camera en de “Pose’s ” aannemen ging ze best goed af. Na al dat heen en weer geloop moest er dan ook nog even een “shoot” worden gedaan voor het familie-album. Een  aanwezig frame van een schilderij, kwam hier ineens leuk van toepassing.

Na dit “mooie”gebeuren, werd het toch tijd voor de wachtende autocoureurs om de strijd met de buurman aan te gaan. De elastieken werden gespannen. Oeds Blok hanteerde ook het stoepkrijt door de startlijn te markeren en in een lage rij gezeten, mocht een ieder afzonderlijk steeds zijn bolide loslaten. De afstand die het voertuig zelfstandig reed, werd a, gemarkeerd en b, met een meetlint nog eens vastgelegd.  Het per ongeluk een zetje geven, kon natuurlijk niet, dus die mochten het over doen.

Na een spannende strijd, werd “Dion”als winnaar uitgeroepen.

Waarna het hele decor binnen werd omgebouwd voor de theatervoorstelling.

De Buikspreker/ goochelaar (Jan Marcel) was weer in vorm. Ook (pop) Paula leek behalve dat ze een zooitje gemaakt had van haar koffer, in een goed humeur.

En ze was in een goed humeur. Wilde natuurlijk niet bij thuiskomst gelijk haar koffer opruimen, in dat opzicht verschilt ze weinig van een echt mensenkind. Er zijn maar weinig kinderen die het leuk vinden om op te ruimen zonder dat ze daarvoor een soort van beloning krijgen.

Paula was zoals altijd recht toe recht aan. Tact kent ze niet, dus tactvol iets suggereren is er niet bij. Paula vond dat Jan Marcel uit ze’n mond stonk en dat hij tanden moest gaan poetsen. Omdat Jan Marcel net voor zijn vertrek van huis, zijn tanden nog gepoetst had wilde hij dat niet gaan doen. Waarop Paula begon te dreunen: “Tanden poetsen, tanden poetsen! De hele kinderschare in de zaal deed spontaan mee, dus in koor: Tanden poetsen, tanden poetsen!

Na wat gedoe, ging Jan Marcel overstag. De tandenborstel kwam tevoorschijn “heel toevallig” lag hij in de zaal. Hij zag er niet meer zo fris uit, dit bleek als gevolg van de laatste “schoonmaak” actie van Paula te zijn (de details laten we uit smaak-overweging, achterwege).

De vraag wat Paula zou doen als Jan Marcel z’n tanden ging poetsen, beantwoorde Paula met: “Ik ga een liedje zingen”. Paula zag geen probleem in het feit dat ze een buikspreekpop is. Tandenpoetsend zingen “daar was laatst een meisje loos”….Maar het lukte het duo wel!

Daarna werd even een korte terugblik gedaan naar het verhaal van vorige week over Petrus aan boord van het schip. Dat de weersomstandigheden op zee steeds slechter werden: storm, regen, onweer en mist maakt zelfs een ziende mens “blind”. Petrus stapte op volle zee van de boot en liep over het water, tot hij zich realiseerde dat de golven wel heel hoog waren…. En hij bijna verdronk als hij niet gered geworden was door Jezus.

Twee elastieken hartjes, en hulp uit het publiek maakten een soort van goocheltruck. De twee elastieken hartjes zaten ineens in elkaar, konden niet meer los. Deze symboliek werd gebruikt om de liefde van Jezus voor te stellen, vast is vast!

Nadat er nog wat metalen ringen in elkaar “geslagen” werden met behulp van Wilbert, kwam de voorstelling al weer op z’n eind. Volgende week verder…!

Na een hartelijk applaus liep de zaal weer leeg, en kregen de kinderen bij de uitgang nog een zakje chips mee.

Paula zat weer in haar koffer onderweg naar huis…..om daar aan het opruimen te beginnen?!

Verslag Karel van Rooy/ Nel Groenendijk

foto,s Karel van Rooy / Nel Groenendijk.

 

Door |zondag, 6 augustus 2017 |Categorieën: Actueel|Tags: , |1 Reactie

Eén reactie

  1. Oeds Blok 6 augustus 2017 om 23:33- Antwoorden

    Heerlijk!

Geef een reactie